วันแรกที่โรงเรียนของน้องแนน (5 ขวบ)
คุณครู : ชื่ออะไรคะ
น้องแนน : ชื่อน้องแนนค่ะ
คุณครู : คุณแม่ทำงานอะไรคะ
น้องแนน : คุณแม่เป็นนางพยาบาลค่ะ
คุณครู : แล้วคุณพ่อละคะ ทำอะไร
น้องแนน : แล้วแต่คุณแม่จะสั่งค่ะ
คุณลุงคุณป้าคู่หนึ่งเดินเข้าไปในคลินิกทำฟัน
คุณป้า : คุณหมอคะ อิฉันอยากจะให้คุณหมอถอนฟันให้ซี่นึง แต่อิฉันจะรีบไปธุระ ปวดจนชาไปหมดเลย คุณหมอจะรีบถอนโดยไม่ต้องฉีดยาชาได้ไหมคะ
คุณหมอ : ได้สิครับแหม ผมชื่นชมมาก คนเข้มแข็งแบบนี้
(ความจริงหมอไม่ยอมนะคะ นี่แค่โจ๊ก เดี๋ยวหมอฟันมาเล่นงานเอา)
คุณป้า : (หันไปทางลุง) เอ้า! รีบไปขึ้นเตียงสิยะเธอ ฉันมีธุระอีกเยอะนะ
เด็กชายวัยอนุบาลคนหนึ่ง นอนหลับในวิชาของอาจารย์สมศรี
อาจารย์สมศรีเหลือบไปเห็นจึงพูด
อ.สมศรี : "นี่! เธอกล้าดียังไงมาหลับในวิชาชั้น!!! ไหนยกตัวอย่างสิ่งมีชีวิตมาซิ"
เด็ก : "ก็มี ช้าง ม้า วัว ควาย ละก็อาจารย์สมศรีฮับ"
อ.สมศรี : "แล้วสิ่งไม่มีชีวิตล่ะ"
เด็ก : "ก็มีช้างตาย ม้าตาย วัวตาย ควายตาย ละก็ อาจารย์สมศรีตายฮับ"
อ.สมศรี : "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"
หนุ่มชาลีเดินเข้าไปหาเลขาสาวที่กำลังใช้เครื่องทำลายเอกสาร
ชาลี: เครื่องนี้ใช้ยังไงครับ
เลขาไม่ตอบ แต่หยิบกระดาษจากชาลีใส่เข้าไปในเครื่อง
เลขา: แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้วค่ะ. ..ง่ายนิดเดียว
ชาลี: แล้วไหนสำเนาล่ะครับ บอสสั่งให้เอาจดหมายที่ท่านเขียนเสร็จ มาทำสำเนาน่ะ
บรรณารักษ์ : จุ๊ๆ เงียบๆ หน่อย คนข้างๆ เขาอ่านหนังสือไม่ได้นะ
นร.ประถม : น่าอายจัง ผมอ่านได้ตั้งแต่ผมอายุหกขวบแล้ว!
>กาเหรี่ยงที่อาศัยอยู่บนดอยบนเหนือสุดนู้นน
>อยากจะเป็นพลเมืองที่ถูกต้องตามกฎหมาย มีบัตรประจำตัว
>มีสำมะโนครัว มีทะเบียนสมรสว่างั้นเถอะ
>
>วันหนึ่งกาเหรี่ยงหนุ่มลงมาจากเขา ตรงดิ่งไปที่อำเภอ
>ตั้งใจว่าจะมาจะทะเบียนสมรส พอมาถึง ก้อขอพบเจ้าหน้าที่ทันที
>
>เจ้าหน้าที่ : มาจะให้ทำอะไรเล่านี่
>กาเหรี่ยง : ผงจะมาจกทาเบียงคัก
>เจ้าหน้าที่ : (อารมณ์ดี เลยพูดล้อเลียน) จกทาเบียงอาราย
>กาเหรี่ยง : จกทาเบียง อ่า สงรก สงรกอ่า
>เจ้าหน้าที่ : แล้วมึงจาจกกะคาย
>กาเหรี่ยง : จก .. กา .. เมีย
>เจ้าหน้าที่ : อ้าว .. เมียไม่ได้มาด้วยนี่ มึงต้องไปเอาเมียมา
>กาเหรี่ยง : โอเคคัก ขอกคุงๆ
>
>..กาเหรี่ยงเผ่นขึ้นเขาทันที ...อีก 30 นาทีต่อมา
>ก้อลงมาพบเจ้าหน้าที่คนเดิม
>
>กาเหรี่ยง : เลียกโล้ยแล้วคัก จกทาเบียง จกทาเบียง
>เจ้าหน้าที่ : ไหนล่ะเมีย บอกให้ไปเอาเมียไง ต้องเอามาด้วย
>ขึ้นไปเอามาอีกทีนึง
>
>..กาเหรี่ยงก้อรับคำ เผ่นขึ้นเขาไปอีก ..อีก 1 ชั่วโมงต่อมา
>ก็ลงมาพบเจ้าหน้าที่คนเดิม
>
>กาเหรี่ยง : (เสียงป้อแป้ๆ ชักไม่ไหวแล้ว หมดแรง ) จกได้ยังอ่ะคัก
>เจ้าหน้าที่ : แล้วเมียล่ะ เอามายัง
>กาเหรี่ยง : ขึ้นไปเอามา 2 ทีแล้วคัก ..เมื่อไหร่จะจกซะทีอ่า
>ไม่มีแรง..จะเอาแล้วคัก
พิธีแต่งงานเพิ่งสิ้นสุดลง เจ้าบ่าวเปิดกระเป๋าเพื่อหยิบเงินให้กับนายทะเบียนที่มาจดทะเบียนสมรสให้ถึงบ้าน และถามว่าจะต้องชำระค่าบริการเท่าไหร่ เจ้าหน้าที่ทะเบียนตอบว่า
"เราไม่มีค่าบริการตายตัวหรอกครับ ส่วนมากเจ้าบ่าวเขาก็ให้ผมตามความสวยของเจ้าสาว"
เจ้าบ่าวหยิบธนบัตรร้อยเหรียญส่งให้ นายทะเบียนผู้เที่ยงตรงรับแล้วเหลือบตาดูเจ้าสาวอีกครั้ง เสร็จแล้วก็ควักใบละห้าสิบเหรียญทอนให้เจ้าบ่าว!
| 
ก้อมีเสียงกริ่งดังขึ้น เธอก้อรีบไปเปิดประตู
แล้วเธอก้อเห็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู
แล้วแม่เธอก้อเดินออกมาจากห้องครัวแล้วพูดว่า
"มาแล้วหรอ"
แล้วก็หันมาบอกกับโบว์ว่า
"เรียกพ่อสิลูก"
เธอยืนอึ้ง พร้อมกับถามตัวเองในใจว่าชายแปลกหน้าคนนี้เป็นใคร?
ทำไมแม่ถึงให้เรียกพ่อ
หรือว่าา..........
ในขณะที่เธอยืนนิ่งอยู่นั้นแม่เธอก้อเอ็ดขึ้นว่า
"บอกให้เรียกพ่อไง"
เธอก้อนิ่งอีก แล้วแม่เธอก้อตีเธอด้วยฝ่ามือพร้อมกับเอ็ดขึ้นมาอีกว่า
"ไบ้กินรึไง? บอกให้เรียกพ่อๆ"
เธอยืนน้ำตาไหล แล้วนึกในใจว่าทำไมเราต้องโดนตีเพราะคนแปลกหน้า พร้อมกับพูดไม่เต็มเสียงว่า
"พะ พะ พ่อ"
แม่เธอส่ายหัวแล้วก้อพูดด้วยความโมโหว่า
"พ่อแกอยู่ในห้องเรียกยังงี้แล้วพ่อแกจะได้ยินได้ยังไง เร็วๆได้มั้ยช่างเค้าจะไปซ่อมแอร์ที่อื่นอีก"